Święta, które obchodził Jezus
 Na podstawie Słowa Bożego wierzymy, że jako chrześcijanie jesteśmy spadkobiercami przymierza z Izraelem. Przyjmując błogosławieństwo przymierza, musimy mieć świadomość, że wraz z Jego obietnicami obowiązują nas też Boże polecenia dotyczące jakości życia.
Święta, które Bóg nazywa swoimi, są pięknym obrazem Jego łaski i miłosierdzia. Wszystkie przez Niego ustanowione, mogą być obchodzone w celu wyrażenia wdzięczności i uwielbienia przez wierny lud wiernemu Bogu, pełnemu łaski. On sam mówi, że to Jego święta(Kapłańska 23,2: Mów do synów izraelskich i powiedz im tak: Te są uroczystości świąteczne Pana, w które będziecie zwoływać święte zgromadzenia. Te są moje święta), w czasie których ludzie będą przestrzegać Jego wskazań (Ezechiela 44,24: W sprawach spornych będą występować jako sędziowie; będą sądzić według moich praw. przepisów i będą święcić moje sabaty).
Każde ze świąt łączy się albo z pierwszym przyjściem Mesjasza, albo z drugim. Celebrując je dajemy świadectwo oczekiwania na powtórne przyjście Jezusa. Chrześcijanie więc, podobnie jak Żydzi, powinni czuć się w równym stopniu zobowiązani, by pamiętać o nich.
Zarówno Pan Jezus, jak i Jego uczniowie obchodzili te same święta, opisane w Bożym słowie. Apostołowie i naśladowcy Jezusa, przeżywając te, które znamy ze Starego Testamentu, rozpoznawali w nich Mesjasza (apostoł Paweł obchodził Paschę, pamiątkę wyjścia z Egiptu, już ze świadomością, że dla nas jako baranek został ofiarowany Chrystus – 1Kor 5,7–8).
Święta Pana zawierają w sobie więcej informacji o wartościach duchowych i o proroctwach niż jakiekolwiek inne obrazy. W nich Bóg przedstawił nie tylko cały plan zbawienia, ale poprzez obchodzenie ich uczy nas również żyć według Jego porządku czasu. To dla nas Bóg je ustanowił . Nie dla siebie samego, ale dla naszego poznania i dobrego funkcjonowania. Są one wyjątkową okazją poznawania Mesjasza oraz uczenia się Jego dróg.
Biblia nie jest zestawem dwóch ksiąg – Starego i Nowego Testamentu. To jedna Księga, która mówi o dwóch przymierzach: pierwsze poprzedza drugie, nowe odwołuje się i nawiązuje do pierwszego, a co najważniejsze – jedno bez drugiego nie jest pełne. Studiując pierwsze przymierze, zaczynamy doceniać drugie. Bez pierwszego przymierza, a tym samym bez obietnic złożonych Izraelowi i trwałej relacji suwerennego Boga z narodem wybranym, drugie przymierze nie miałoby sensu. Jaka byłaby rola Mesjasza, gdyby Bóg Go wcześniej nie obiecał, a lud Go nie oczekiwał ? Czy zrozumielibyśmy znaczenie ofiary Zbawiciela, gdyby Bóg nie wyratował narodu wybranego z Egiptu krwią baranka ? Co zostałoby zapisane przez Ducha Świętego na tablicach serc ludzkich, gdyby wcześniej Boże prawo nie zostało na tablicach kamiennych i wyjaśnione w oparciu o ludzkie zmagania?
Prawo jest naszym przewodnikiem do Chrystusa – Gal 3,24
Opracowane na podstawie książki pt. "Przeszłość i przyszłość w świętach biblijnych – z Kazimierzem Barczukiem rozmawia Estera Wieja".
Opisy niektórych świąt
|